حرف آخر:

خيلي ساده خواهم نوشت، ‌با چشماني گريان مينويسم،‌ با عمري كه رفت به سادگي.

نه، مثل آن بخوانيد و بسوزيد هايي كه همه را سوزاند.

از آن هم ساده تر، ساده تر از حق گيري و از آن حق خواهي.

مينويسم و ميخواهم و ميبينم آن چه مال من است. ميبينم آنچه خواهان من است.

ديگران حق تو رو دارند و تو هيچ نداري. بازگشتي نيست.

راي ديگران نانوشته است. تو ميخواهي و همه، تو ميبيني نه همه، نه ميفهمي نه همه.

من كه رايي ميفهمم، پس من و شما را هيچ !!!

تايي ديگر نيست، با خداحافظي آخر ...

                                                            « تيزبين » مدير 6 ماهي ي مرگ وبلاگ

                                                خدانگهدار ...