حرف آخر:
خيلي ساده خواهم نوشت، با چشماني گريان مينويسم، با عمري كه رفت به سادگي.
نه، مثل آن بخوانيد و بسوزيد هايي كه همه را سوزاند.
از آن هم ساده تر، ساده تر از حق گيري و از آن حق خواهي.
مينويسم و ميخواهم و ميبينم آن چه مال من است. ميبينم آنچه خواهان من است.
ديگران حق تو رو دارند و تو هيچ نداري. بازگشتي نيست.
راي ديگران نانوشته است. تو ميخواهي و همه، تو ميبيني نه همه، نه ميفهمي نه همه.
من كه رايي ميفهمم، پس من و شما را هيچ !!!
تايي ديگر نيست، با خداحافظي آخر ...
« تيزبين » مدير 6 ماهي ي مرگ وبلاگ
خدانگهدار ...


